1
Lamun kula kasayahan, kamomotan, kemengan;
kula marek dhuh Pamarta, nyuwun ayem Paduka.
Kula marek, dhuh Pamarta, nyuwun ayem Paduka.
Nyuwun ayem, dhuh Pamarta, nyuwun ayem Paduka.
2
Gusti sarèh ing panggalih, mugi mulang mring kula,
sinagedna tansah setya, manut pangrèh Paduka.
3
Mugi ngirid lampah kula, dhuh Pamarta kang setya,
tinuntuna maring swarga, manggih tentrem-raharja.