| KKb 146 Nun, Allah, Abdi Tumungkul | |
| KKb 145 | KKb 147 | |
1. Nun, Allah abdi tumungkul, ngangken diri doraka Abdi teh mung dosa wungkul, mawi ceurik jeung era Nanging aya sih kurnia, kersa masihkeun Putra Margi bawaning karunya, ngayakeun kaslametan 2. Hukuman Gusti, nun, Allah, Ku Putra dilampahkeun Nu suci nalang nu salah, aheng pangersa Gusti Gusti Yesus anu agung, dina kai digantung Pikeun nebus nu doraka, Putra nemahan pati 3. Asih nu sakitu rosa, teu karasa ku hate Hate ieu nyaahna teh, ka dunya jeung ka dosa Anu ka Gusti deuk neuteuh, ka dosa mah teu geuleuh Pangandelna tangtu gaplah, reh nolak Putra Allah 1. Ya, Tuhan, aku bersujud, mengaku diri durhaka Aku hanya dosa melulu, karnanya nangis dan malu Namun ada karunia, sudi anugerahkan Putra Karena begitu besar kasihNya, karuniakan keselamatan 2. Hukuman Tuhan, ya Allah, Putra yang laksanakan Yang suci ganti yang salah, heran kehendak Tuhan Tuhan Yesus yang mulia, di kayu salib digantung Untuk menebus orang durhaka, mengalami wafat 3. Kasih yang demikian besar, tak terasa oleh hati Hati ini hanya kasih, pada dunia dan dosa kepada Tuhan hendak menjauh, kepada dosa merapat harapannya tentu gagal, karena tolak Putra Allah |
| Referensi Aransemen : |
|
| KKb 145 | KKb 147 | |