1
Ya Cahya kasih, jalanku kelam; o, bimbinglah!
Rumahku jauh, gelap pun mencekam; o, bimbinglah!
Tak usah nampak akhir jalanku;
cukup selangkah saja bagiku.
2
Semula aku rasa tak perlu bimbinganMu,
tetapi kini kupegang teguh bimbinganMu.
Dulu ku hidup congkak-bermegah;
ya Tuhanku, jangan Kau ingatlah!
3
Ku yakin kuasa dan anugrahMu membimbingku.
Di bukit, ngarai, di samudra pun Kau bimbing trus.
Fajar terbit dan nampak bagiku
senyum malaikat yang menyambutku.